Motyw starości

Starość

Starość – Wiek podeszły, ostatnie lata życia, na które przypada spadek sił witalnych, a nierzadko mentalnych. Starzec – 1) Człowiek wiekowy, doświadczony,
obdarzony mądrością czerpaną ze swych przeżyć. 2) w kościele greckokatolickim i prawosławnym mnich – mędrzec, jeden z najstarszych w monastyrze, uznawany za najwyższy autorytet moralny, religijny i egzystencjalny.

Literatura

CZYŻAK Agnieszka. Stary poeta odchodzi [o poezji T. Różewicza] // Polonistyka. ? 2005, nr 5, s. 4-7FRANASZEK Andrzej. ?Nie widziane dotychczas zwiedzam okolice?. O później poezji Mistrzów // Polonistyka. ? 1999, nr 4, s. 196-202POZNAŃSKI Jacek, MARGULA Jerzy, LOGOS Mateusz: Wzorcowe prezentacje 100 tematów: nowa ustna matura z języka polskiego. ? Warszawa: Skrypt, 2004. ? Rozdz.: Starość jako motyw literacki. Omów zagadnienie na wybranych przykładach. ? S. 184-188
ISBN 83-89522-39-XSKRENDO Andrzej. O szczególnych właściwiściach tzw. późnej twórczości Tadeusza Różewicza // Polonistyka. ? 1999, nr 4, s. 203-207STAROŚĆ / W: SŁOWNIK motywów literackich / red. Agnieszka Nawrot et al.; oprac. haseł Teresa Kosiek et al. ? Kraków: Wydawnictwo ?GREG?, 2004. ? S. 335-340
ISBN 83-7327-394-8SZARUGA Leszek. Iwaszkiewicza ?Czas ostatnich śpiewów? // Polonistyka. ? 1999, nr 4, s. 208-212TRYBUŚ Krzysztof. Norwid, czyli starość sztuki // Polonistyka. ? 1999, nr 10, s. 596-601

Dodaj komentarz