Dziady cz.II

Tytuł: Dziady cz.II

Autor: Adam Mickiewicz

Geneza:

Powstały w latach 1820-1821 w okresie kowieńsko-wileńskim. Pierwsze wydanie w 1823r. razem z II tomikiem poezji i Dziadów cz.IV. II i IV część dramatu jest określana mianem Dziadów kowieńsko-wileńskich. Resztę wydano po śmierci poety. Utwór nigdy nie został skończony.

Czas i miejsce akcji:

Wigilia wszystkich świętych, wieczór w kaplicy

Bohaterowie:

Guślarz

Starzec

chór wieśniaków i wieśniaczek

pasterka

Postacie fantastyczne:

Aniołki

Widmo

dzieci: Józio i Rózia

chór ptaków nocnych

dziewczyna - Zosia

widmo kochanka

Streszczenie utworu

  1. Zebranie w kaplicy
  2. Pojawienie się Józia i Rózi
  3. Pojawienie się widma dziedzica z chmurą drapieżnego ptactwa
  4. Skargi zmarłych poddanych dziedzica
  5. Milczące widmo podąża za pasterką

Problematyka utworu:

Dzieci symbolizują duchy lekkie, które nie mogą dostąpić słodyczy w niebie, ponieważ nie zaznały goryczy na ziemi. Duch złego pana symbolizuje grzechy ciężkie: nieczuły

Cechy romantyczne

  • odrzucenie miłości i cierpienia
  • ludowość, poczucie ludowej sprawiedliwości, fantastyka ludowa, ścisłe połączenie świata umarłych ze światem żywych
Dziady cz.II  


EPOKI LITERACKIE

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Więcej informacji o plikach cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.